Archive for Listopad, 2012

Stal Sanok – drużyna piłki nożnej z podkarpacia

„Stal Sanok” to drużyna z długoletnimi tradycjami sportowymi pośród drużyn piłki nożnej działających na podkarpaciu. Drużyna działa w oparciu o Klub Sportowy Stal Sanok, w którym od początku istnienia wyodrębniła się i działała prężnie sekcja piłki nożnej mężczyzn. Nazwa nadana przy założeniu klubu w roku 1946. to: „Klub Sportowy Wagon Sanok”, jednak już po roku klub przemianowano na krótko na: „Klub Sportowy Zielgam Sanok” by już w roku 1947. powrócić do pierwotnej nazwy: „Klub Sportowy Wagon Sanok”. Kolejne przemianowania miały miejsce jeszcze w tym samym roku, w ich wyniku klub zmienił nazwę najpierw na: „Związkowy Klub Sportowy Stal Sanok”, a następnie na: „Zakładowy Klub Sportowy Sanoczanka”. Tę ostatnią nazwę drużyna nosiła aż do roku 1957., kiedy to przemianowano klub na: „Robotniczy Klub Sportowy Sanoczanka”. W latach 1960-1997 klub nosił nazwę: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Sanok”. Począwszy od roku 1997. rozpoczęła się kolejna fala przemianowań klubu, najpierw na: „Miejski Klub Sportowy Stal Sanok”, a następnie na: „Miejski Klub Sportowy Stal Beef-San Sanok”, „Miejski Klub Sportowy Stal Herb Sanok”, „Miejski Klub Sportowy Dom-Elbo Stal Sanok” i ostatnio, w roku 2011.: „Miejski Klub Sportowy Instal-Bud Stal Sanok”. Największe osiągnięcia drużyny to: Mistrzostwo trzeciej ligi małopolskiej, awans do trzeciej ligi, awans do drugiej ligi, 1/16, 1/8 i 1 finału Pucharu Polski.

„Stal Rzeszów” – drużyna piłki nożnej z podkarpacia

„Stal Rzeszów” to jedna z dwóch podkarpackich drużyn, której siedziba mieści się w Rzeszowie. Pierwsza nazwa, jaką klub otrzymał w momencie założenia w roku 1944. brzmiała: „OMTUR PZL Rzeszów”. Nazwę tę jednak bardzo szybko zmieniono, już pięć lat później zespół zmienił nazwę na: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Rzeszów”. Fala kolejnych zmian nazwy rozpoczęła się latem 2004 roku i była związana z kolejnymi zmianami sponsora strategicznego drużyny, którego nazwa zawsze zostawała włączona jako człon nazwy drużyny. W ten sposób latem roku 2004. zespół nosił już nazwę: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Greinplast Rzeszów”, by rok później nazywać się już: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Rzeszów”. W styczniu roku 2007. nastąpiło kolejne przemianowanie, tym razem znowu na: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Kwarcsystem Rzeszów”. Po nieco ponad roku drużyna nosiła już nazwę: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Sandeco Rzeszów”. Ostatnia jak dotychczas zmiana nazwy miała miejsce w lipcu 2012 roku. Obecnie zespół nosi nazwę: „Stal Rzeszów Spółka Akcyjna”. Od początku swej działalności była to drużyna przyzakładowa, skupiająca głównie pracowników podkarpackich, rzeszowskich, zakładów produkcyjnych. Oczywiście jak wiele innych drużyn również „Stal Rzeszów” miała swój okres sławy i świetności, który przypadał na lata: 1965-1975. Wówczas to drużyna wywalczyła Puchar Polski, zdobyła awans do 1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharów oraz zajęła siódme miejsce w polskiej ekstraklasie.

Stal Rzeszów – podkarpacka piłka nożna

Podkarpacie to region obfitujący w wiele wybitnych drużyn sportowych. Interesującym pod tym względem miastem jest Rzeszów, w którym działają aż dwa kluby sportowe z niezwykle prężnie rozwiniętą sekcją piłki nożnej mężczyzn: „Resovia Rzeszów” oraz „Stal Rzeszów”. Pierwsza z drużyn to zespół z długimi tradycjami sięgającymi jeszcze czasów sprzed drugiej wojny światowej, założona jako filia lwowskiego klubu sportowego i początkowo zakwalifikowana do klasy A grupy lwowskiej. W odróżnieniu do „Resovii Rzeszów” drużyna „Stal Rzeszów” została założona pod koniec trwania drugiej wojny światowej, w roku 1944. Pierwsza nazwa zespołu to: „OMTUR PZL Rzeszów”. Jednak już w roku 1949. drużyna zmieniła nazwę na: „Zakładowy Klub Sportowy Stal Rzeszów”. W swej działalności drużyna jeszcze kilkakrotnie zmieniała nazwy, w zależności do aktualnego sponsora strategicznego, którego nazwa zawsze stawała się członem nazwy klubu. Zespół ten jednak można zaliczyć do drużyn o długich i szlachetnych tradycjach sportowych pośród zespołów z regionu podkarpacia. Największymi sukcesami sportowymi drużyna cieszyła się w latach 1965-1976. Wówczas to „Stal Rzeszów” zajęła siódme miejsce w polskiej ekstraklasie oraz wywalczyła Puchar Polski. Mowa o okresie 1965-1976, kiedy to „Stal Rzeszów” dotarła do 1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharów. Obecnie drużyna występuje w drugiej Lidze Wschodniej.

Resovia Rzeszów – podkarpacka piłka nożna

„Resovia Rzeszów” to jedna z najstarszych drużyn na terenie regionu podkarpackiego. Klub „Resovia Rzeszów” powstał (podobnie jak „Jasielski Klub Sportowy 1910 Czarni”) w roku 1910 i podobnie jak większość powstających w ówczesnym czasie klubów sportowych na terenie podkarpacia, na początku był filią lwowskiego klubu sportowego. Sekcja piłki nożnej istniała w klubie „Resovia Rzeszów”, podobnie jak w wielu innych klubach, od samego początku. Po awansie ligowym w roku 1929. grał w lwowskiej klasie A, w której pozostał aż do wybuchu drugiej wojny światowej dziesięć lat później. W tym czasie drużyna wywalczyła mistrzostwo i wicemistrzostwo jednak zaprzepaściła szansę na awans do ekstraklasy. Po zakończeniu drugiej wojny światowej, zespół wywalczył awans i grywał w rozgrywkach drugoligowych pod nazwą „CWKS Resovia Rzeszów”. Awans „Resovii Rzeszów” do drugiej ligi uznawany jest przez kibiców za historyczny i miał miejsce dokładnie 26. czerwca 1977 roku, kiedy to Resovia zremisowała z Cracovią w bezbramkowym meczu. Passa drużyny w drugiej lidze trwała dokładnie siedemnaście lat, następnie w roku 1994 „Resovia Rzeszów” znalazła się na przedostatnim miejscu w tabeli i tym samym spadła do trzeciej ligi. W trzeciej lidze drużyna prowadziła rozgrywki przez kolejne trzy sezony. Potem drużyna grała jeszcze gorzej i w efekcie spadła do czwartej ligi.

Piotr Stopa – zawodnik z podkarpacia

Piotr Stopa urodzony 8. lipca 1971 roku w Nowym Żmigrodzie to polski piłkarz od początku swojej kariery sportowej grający w podkarpackich drużynach na pozycji napastnika i związany nierozerwalnie z podkarpacką piłką nożną. Przy wzroście sto siedemdziesięciu centymetrów zawodnik waży sześćdziesiąt osiem kilogramów. (Jako ciekawostkę można nadmienić fakt, iż Piotr Stopa jest rodzonym bratem Sławomira Stopy.) Swoją karierę sportową Piotr Stopa rozpoczynał grając w jasielskiej drużynie „Czarni 1910 Jasło”. Następnie zawodnik kilkakrotnie zmieniał drużyny, grał między innymi w drużynach: „Stal Mielec”, „Hetman Zamość”, „Avia Świdnik”, „ASK Kottingbrunn”, „Wisłoka Dębica”, „Cracovia”, „Sandecja Nowy Sącz”, „SAC Wisła Chicago”, „Czuwaj Przemyśl”, „Nafta Jedlicze”, „Wisłoka Nowy Żmigród”, „Zamczysko Odrzykoń”. Co jednak znamienne, Piotr Stopa grywał w aż w dwóch drużynach z ziemi podkarpackiej: „Czarni Jasło”, (gdzie rozpoczynał karierę) oraz „Karpaty Krosno”. Od początku swojej kariery w latach osiemdziesiątych Piotr Stopa rozegrał wiele pięknych meczów i strzelił mnóstwo goli dla swoich drużyn. Od roku 2011. piłkarz rozpoczął również karierę szkoleniowca, nie rezygnując jednak z czynnej gry na boisku. Był grającym trenerem drużyny „Wisłoka Nowy Żmigród”. Obecnie podkarpacki piłkarz Piotr Stopa gra i trenuje zespół „Zamczysko Odrzykoń”.

Tadeusz Krysiński – zawodnik drużyny Karpaty Krosno

Tadeusz Krysiński, ur. w 1946 r. w Czyżewie to wybitny polski piłkarz grający zawsze na pozycji napastnika. Choć jest to zawodnik urodzony i wychowany w Polsce wschodniej, gdzie rozpoczął karierę seniorską w roku 1963., przez większość czasu związany był w swojej karierze z podkarpackimi drużynami: „Stal Rzeszów” i „Karpaty Krosno”. Wcześniej grywał między innymi w drużynie „Jagiellonia Białystok”, „Włókniarz Białystok” i „Stal Mielec”. Następnie Tadeusz Krysiński znalazł się wskutek różnych perturbacji i transferów w podkarpackiej drużynie „Stal Rzeszów” na wiosnę w 1973 roku i już dwa lata później, w 1975. roku wywalczył z tą drużyną Puchar Polski. Rok później zawodnik przeniósł się do drużyny „Karpaty Krosno”, w której pozostał i grał do końca swojej kariery. „Karpaty Krosno” były wówczas klubem trzecioligowym. Po zakończeniu gry w drużynie „Karpaty Krosno” Tadeusz Krysiński nie kontynuował kariery sportowej, lecz wyjechał do Australii, gdzie zamieszkał na stałe i pozostaje tam do dnia dzisiejszego. Zatem pod względem sportowym Tadeusz Krysiński jako piłkarz i napastnik pozostanie na zawsze zapamiętany przez kibiców jako zawodnik związany z klubami podkarpackimi, szczególnie z trzecioligowym klubem z Krosna „Karpatami Krosno”, gdzie grał na pozycji napastnika do końca swojej kariery.

Roman Gruszecki – piłkarz Karpaty Krosno

Roman Gruszecki, urodzony w 1964 roku w Mielcu, to wybitny polski futbolista i trener piłkarski, który chociaż nie pochodził rdzennie z podkarpacia, otarł się jednak o tamtejszą piłkę nożną grając dla drużyny „Karpaty Krosno” w sezonie 1992/1993, kiedy to zespół trenowany przez Mariana Kosińskiego, przeżywał swoje lata świetności. Przypomnijmy, że „Karpaty Krosno” grały wówczas w drugiej lidze, (obecnie jest to pierwsza liga), w której to wywalczyły sobie czwarte miejsce w rozgrywkach, co dało im miejsce w rozgrywkach 1/16 finału Pucharu Polski. Zatem choć epizod Gruszeckiego z grą dla podkarpackiej drużyny był niezwykle krótki, bo trwający zaledwie jeden sezon, należy przyznać, że w jego karierze okres ten zasługuje na szczególne odnotowanie ze względu na sukcesy, w jakie obfitował ten sezon. Roman Gruszecki zaczął swoją karierę z piłką w roku 1981. i począwszy od tego okresu aż do 1992 r. piłkarz był często powoływany do reprezentacji Polski U-20, z którą w roku 1983 grał w Mistrzostwach Świata osiągając z drużyną brązowy medal. W roku 1993. Roman Gruszecki zaczął pracować również jako szkoleniowiec, jednak wciąż występował z trenowanymi drużynami jako zawodnik (jak zwykle na pozycji obrońcy). W tym czasie sportowiec ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Mielcu i uzyskał tytuł magistra. Obecnie Roman Gruszecki występuje i trenuje czwartoligową drużynę „Stal Mielec”.

Karpaty Krosno – drużyna z podkarpacia

Drużyna piłki nożnej Klubu Sportowego „Karpaty Krosno” to jedna z drużyn o najdłuższej tradycji sportowej na terenie podkarpacia. W swych dziejach klub wielokrotnie zmieniał nazwy jednak zawsze utrzymywał niezmiennie wysoki poziom gry, co zapewniało mu sukcesy i wierne oddanie kibiców z całego regionu podkarpackiego i nie tylko. Początki klubu przypadają na lata przedwojenne, gdy klub został założony pod nazwą „Włókniarz Krosno”. Na przełomie lat 1950-64 drużyna kilkakrotnie zmieniała nazwy i tak, nazywała się przez pewien czas: „Legia Krosno”oraz „MZKS Krosno”, by ostatecznie przyjąć nazwę obecną: „Karpaty Krosno”. Na stanowisku szkoleniowca w drużynie zawsze pracowali wybitni trenerzy, m. in. w latach 1970-1971 klub prowadził Orest Lenczyk, jako młody trener na początku swej kariery szkoleniowca. „Karpaty Krosno” to drużyna, która może się pochwalić licznymi sukcesami w rozgrywkach ogólnopolskich. Czterokrotnie występowała w rozgrywkach drugiej ligi (obecnie będącej pierwszą), w latach: 1951-1953, oraz w latach: 1957-1963/1964, w sezonie: 1987/1988-1988/1989 i wreszcie w sezonach:1991/1992-1994/1995. Aktualnie zespół występuje w trzeciej lidze podkarpackiej. Co do przeszłych sukcesów: „Karpaty Krosno” wywalczyły czwarte miejsce w drugiej lidze w sezonie 1992/1993, a także awansowały do 1/16 finału Pucharu Polski.

Marian Ostafiński – legenda piłki nożnej z podkarpacia

Marian Wiesław Ostafiński, wybitny piłkarz (obrońca), działacz sportowy i szkoleniowiec, urodził się w Przemyślu ósmego grudnia 1946 roku. W początkach swej kariery związany był z ziemią podkarpacką, na której się urodził i wychował. Pierwszym klubem, w którym zdobywał szlify jako futbolista była rodzima podkarpacka Polonia Przemyśl. Następnie grywał w wielu podkarpackich klubach, zawsze na terenie polski południowo-wschodniej, m. in.: „Bieszczady Rzeszów” i „Stal Stalowa Wola”. Największym osiągnięciem i szczytem kariery zdecydowanie była gra w reprezentacji Polski i udział w rozgrywkach podczas igrzysk olimpijskich w Monachium w roku 1972. Wraz z drużynami, w których grał rozegrał sto piętnaście meczów, strzelił sześć goli i dwukrotnie fetował Mistrzostwo Polski, w roku 1974 oraz rok później w 1975., ponadto zdobył Puchar Polski i grał w ćwierćfinałach Pucharu UEFA (w 1974 r.) oraz Pucharu Europy (w 1975 r.) W reprezentacji Polski Marian Ostafiński zadebiutował już w 1971 r., w meczu z Niemcami; grał w barwach reprezentacji w sumie przez cztery lata, aż do roku 1975. Po zakończeniu kariery piłkarza kontynuował pracę jako trener. Za wybitne osiągnięcia w sporcie jako piłkarz i szkoleniowiec Marian Ostafiński otrzymał wiele prestiżowych odznaczeń i niewątpliwie należy go uznawać za dumę polskiej piłki nożnej i regionu podkarpackiego, z którego się wywodzi.

Józef Kałuża – legenda piłki nożnej z podkarpacia

Józef Ignacy Kałuża urodził się 11. lutego 1986 roku w Przemyślu był sportowcem, działaczem sportowym i szkoleniowcem od początku swej kariery związanym z podkarpaciem. Pierwszą drużyną piłki nożnej, w jakiej grał Józef Kałuża był podkarpacki klub „Polonia Przemyśl”. Był niewątpliwie najwybitniejszym piłkarzem okresu przedwojennego, grał na pozycji środkowego napastnika. Szybko opuścił szeregi podkarpackiej „Polonii Przemyśl” i zaczął grać dla małopolskiej „Cracovii”, z którą rozegrał w sumie czterysta cztery mecze strzelając czterysta sześćdziesiąt pięć bramek. Następnie w latach 1921-1928 Józef Kałuża występował w reprezentacji Polski, w której barwach strzelił aż siedem bramek. Po raz ostatni występował jako zawodnik Cracovii w maju 1931 roku, w sumie grał z tą drużyną aż dziewiętnaście lat. Po zakończeniu kariery piłkarza, w roku 1932 został wybrany selekcjonerem reprezentacji Polski. W czasach, gdy był trenerem polska reprezentacja piłki nożnej zajęła czwarte miejsce na igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 roku i dostała się do rozgrywek o mistrzostwo świata w roku 1938. W związku z tym cała ziemia podkarpacka może być dumna, że wydała tak wybitnego sportowca, działacza i szkoleniowca, który przyczynił się do sukcesów nie tylko miejscowej, podkarpackiej piłki nożnej, ale całej kadry narodowej.